Bir okul ödevi olarak başlayan bir şeyin sonunda hayatının işi hâline gelmesi hâlâ biraz gerçek dışı geliyor mu?
Evet, kesinlikle. Bununla ilgili sık sık gülüyorum. Müzikle tam zamanlı ilgileneceğimi hiç düşünmemiştim. Tipograf ya da tasarımcı olacağımı, bir tasarım ofisinde çalışacağımı sanıyordum. Müzik benim için her zaman sadece eğlence amaçlı yaptığım bir şeydi ve bunun bir kariyere dönüşeceğini hiç beklemiyordum.
Bazen anlamsız hecelerle bir şarkı yazmaya başladığını söylüyorsun. Sözler müziğin peşinden mi geliyor, yoksa müzik mi kelimeleri buluyor.
Çok güzel bir soru. Bence sözler müziğin peşinden geliyor. Bazen akış hâlinde yazarken anlatmaya çalıştığın duyguları kelimelerle ifade etmek zor olabiliyor. Benim için mesele, kelimelerin duyguma yetişmesine izin vermek. Sanki söyleyecek söz bulamıyormuşum ya da iletişimin unsurlarını birer birer ayıklıyormuşum gibi. Kelimeler, sanki ikinci planda kalıyor.
Bir zamanlar seni inciten bir şeyi şarkıya dönüştürmek iyileşmenin bir yolu mu, yoksa yarayı yeniden açmak mı?
Bence şarkının bir tür boşalma hissi verip vermemesine bağlı. Eğer içinde bir çözülme, yeni bir keşif ya da bir fark ediş yoksa, bence o acıya tutunmaya devam etmekten ve yarayı yeniden açmaktan başka bir şey değil.
Yeni albümün Harbour eve dönmek üzerine. Gerçekten eve geri mi dönüyoruz, yoksa oraya vardığımızda artık aynı insan olmadığımızı mı fark ediyoruz?
Bence ikisi de ama birini seçmem gerekirse, benim için ikincisi. Evle ilgili anılarım belirli bir yere bağlı ve ben ne kadar değişirsem değişeyim, o yer her zaman benim için aynı anlamı taşıyacak. Ama ailem o yerde yaşamaya devam ettiği sürece orası her zaman ev gibi hissettirecek. Çünkü nihayetinde ev, kendini güvende, tanınmış ve sevilmiş hissettiğin yerdir. Ama bu benim deneyimim. Herkes böyle bir deneyime sahip değil.
“Hard to Be Human” doomscrolling ve dijital bağımlılık üzerine. Bir müzisyen olarak, dinleyicilerine ulaşmak için senin de bağlı olduğun bir sistemi eleştirmek garip hissettiriyor mu?
Evet. Modern sosyal davranışlara karşı bakış açımda tarafsız olmaya çalışsam da bunu olumlu bir açıdan görmek zor. Hayatımın ilk yarısında telefonsuz ve sosyal medyasız yaşayabilmiş olduğum için biraz taraflıyım. Ama aynı zamanda kariyerimi ileri taşıyan ve müziğimle dünyanın dört bir yanında milyonlarca insana ulaşmamı sağlayan bir şeyi eleştirmek de biraz saçma. Karmaşık ve katmanlı bir mesele ve açıkçası ben de bu konuda biraz çelişki yaşıyorum.
Albümdeki bazı şarkılarda “her şey farklı olabilirdi” hissi var. Yaşayabileceğin diğer hayatları düşünmek seni besleyen bir şey mi, yoksa uzak durmaya mı çalışıyorsun?
Uzak durmaya çalışıyorum. Çünkü her açıdan baktığında hayalimi yaşıyorum. Bu yüzden şikâyet edecek bir şeyim yok ve hayatımı nasıl yaşadığımla ilgili gerçekten hiçbir pişmanlığım bulunmuyor. Sadece merak ediyorum. Çünkü hayatı dolu dolu yaşama fırsatına sahip olmuş biri olarak etrafımdaki dünyayı ve insanların neden böyle olduklarını anlamak istiyorum.
Günümüzde bir sanatçının kırılganlığı bile bir pazarlama stratejisine dönüştürülebilirken, gerçek bir yakınlıkla yakınlık performansı arasındaki farkı nasıl anlıyorsun?
Kendimde mi? Eğer samimi değilse, bu beni insanlarla iletişim kurmaktan ya da kendimi ortaya koymaktan soğutuyor. Bir paylaşımın bana nasıl fayda sağlayacağını ya da nasıl bir şey satabileceğimi düşünmeye başladığım anda içimdeki alarm sistemi devreye giriyor ve bana temellere dönmem gerektiğini hatırlatıyor. Sosyal medyanın bağlantı kurmak ve sohbet etmek üzerine olduğunu ve her zaman öyle kalması gerektiğini düşünüyorum.
Bu ay en çok hangi sanatçıyı dinliyorsun?
Geçtiğimiz ay biraz Enya bağımlılığı yaşadım. O yüzden şu sıralar kendimi oldukça iyi hissediyorum.
Üzgün olduğunda yemeyi sevdiğin bir yemek var mı?
Thai usulü yeşil körili yemek.
Tanrı için bir yemek pişirmen gerekse ne yapardın?
Thai usulü yeşil körili yemek.
Tüm zamanların en sevdiğin albüm kapağı hangisi?
Kenny Rogers – The Gambler ya da FM – Rumours.
Dünyadaki son günün olduğunu bilseydin ne giyerdin?
Hiçbir şey.
“Jon, lütfen artık şunu yapmayı bırak” diye uyarıldığın bir alışkanlığın var mı?Tırnaklarımı yemek, kambur durmak ve sabahları çok fazla soru sormak. 🙂
